Ondicht

In Ondicht onderzocht ik in de onbegrensde natuur van op de Ilse of Mull in Schotland de relatie tussen kikkers en hun omgeving. Via het perceptievermogen van de kikker ontdekte ik nieuwe relaties met mijn lichamelijke omgeving.  Ik onderzocht hoe de kwaliteiten en eigenschappen van kikkers ons iets kunnen leren over hoe wij leven. Kikkers ademen en drinken met hun huid. Ook zijn ze koudbloedig. Dat wil zeggen hun temperatuur van het lichaam veranderd mee met de omgeving. Kikkers hebben een doorwaadbaardere huid dan wij.  Hun omgeving, kou, water, zuurstof vloeit door hun huid naar binnen. Ik probeerde wat ik over kikkers leerde toe te passen in mijn eigen dagen in Schotland, Ik veranderde mijn ritme en probeerde te leven in twee verschillende oppervlakken water en land. In de bewegingsonderzoeken die ik deed in mijn residentie op Knockvologan Studies gingen over hoe ik mijn interactie tussen binnen in mij en buiten mij net als kikkers zo permeabel mogelijk kon maken. Ik ontdekte door dit te doen ik ook andere natuurlijke ritmes ging volgen en daarmee mijn beleving van tijd veranderde. 

 

Uiteindelijk heb ik de verzamelde onderzoeken gedeeld met de bewoners van het eiland, Isle of Mull. De bewoners kwamen met hun eigen verhalen en de relatie tot beweging en het eiland. Zij vertelde over zij die ‘ondichtheid’ vonden in hun dagelijkse leven. Zij vonden die vooral in het beoefenen van sport: zoals yoga, open water zwemmen en hardlopen. Momenten waarin je compleet op gaat in het moment  lijkt of de grens tussen de omgeving en jezelf even lijkt te zijn opgeheven. In mijn filmproject: The Brook, the reason I Move (2021) onderzoek ik dit verder. Daar staat de kikker voor mij centraal als symbol voor een wat ik elke sport op een andere manier zie te vinden een moment van transparantie en attentie, waarin we in een andere tijdsbeleving zijn.

 

Back to projects